wow

Vandaag zijn we dan vertrokken naar Orlando, waar al zeg ik het zelf we zeer aan toe waren.
De vlucht ging goed. ik was zelfs niet heel erg ziek geworden, pas een half uur voor de landing begon het bij mij op te komen.
Alles ging goed. meteen vriendelijke mensen, warmte!!!!, zon!!, dit is vakantie.
Bij Alamo de auto opgehaald, na de gebruikelijke nee we willen geen upgrades, begon de goede man wel wat nors te doen. Maar ach... we hadden in New York al erger mee gemaakt. overigens was  niet iedereen in New York nors hoor, er waren ook veel vriendelijke mensen, alleen de 1e dag veel stugge mensen ontmoet, en dat was nou eenmaal onze eerste indruk.
Terug naar Orlando, in de auto naar Cane islands, prachtige omgeving, ik had al veel foto;s gezien, maar het gevoel krijg je niet op een foto. Meteen zeiden we tegen elkaar, hier gaan we genieten.
even langs de mac, (bleek meteen de grootste ter wereld te zijn..) en door naar "huis" het is erg mooi vertoeven hier. alles is schoon, eigen keuken alles erop en eraan.
Alleen doet de lamp in de slaapkamer het niet.....morgen maar even melden.
naar de wallmart gegaan voor de eerste boodschappen en nu lekker naar bed, we zijn doodop van alle korte nachten, lange en koude, natte dagen. we duiken er dus snel in, morgen ook vroeg op want we gaan morgen al zwemmen met dolfijnen en we willen er graag op tijd zijn om lekker de hele dag te genieten!
voor nu dus even een korte up-date, morgen lezen jullie meer en de eerste foto's vanuit florida.

heeeel veel groetjes
inge en gerard

De overstap van Donald Duck naar Guus Geluk....?

Beste lezers,

Allereerst bedankt dat jullie onze reis op de voet willen volgen en onze blogs lezen. Het valt niet mee om tussen de drukte af en toe de puf te vinden om nog iets te schrijven. Momenteel zitten we met z'n tweetjes bij Gate C75 op Newark Airport... Onze vlucht vertrekt om 13.29 uur en hopelijk brengt het ons zon en geluk... In het verleden ben ik vaak vergeleken met Donald Duck omdat hij altijd zoveel pech heeft. Hopelijk maken we een grote omslag en gaan we nu een aantal weken als Guus Geluk door het leven. Om maar even in de Disney termen te blijven.

De reis naar het vliegveld ging redelijk soepel. Vanmorgen vroeg op en de laatste spullen pakken. Een hoop rotzooi achtergelaten (inclusief een hoop oude kleding). Snel uitchecken en wachten op de Shuttlebus... Stipt op tijd kwam de beste man voorrijden, geweldig! Na een korte rit kwamen we aan op het vliegveld. De beste man een fooi gegeven voor de service en op naar het inchecken...

Dit laatste ging precies zoals verwacht. Moeizaam en onduidelijk... Uiteraard stonden we eerst verkeerd in de rij. Hierna werden bij onze gegevens geen vlucht gevonden. Na veel pijn en moeite kreeg een Agent het voor elkaar en konden we inchecken. Koffer afgegooid en door de beveiliging. Dit ging allemaal wel soepel... Hierna nog even wat gegeten bij een typisch Amerikaanse eettent. Inge kreeg een broodje met een heleboel beleg. En even op zijn Nederlandse gezegd, het was niet te vreten... Maar goed, dit even goed gemaakt met een boek voor in het vliegtuig... Nog even anderhalf uur geduld en dan gaan we.

Groetjes,
Gerard en Inge

symbool van ons geluk.

Dag lieve lezers,

De dag begon met een telefoontje in de vroegte van papsie lief die even wilde vertellen dat moeders het postvak bij ons thuis niet open kreeg. Gelukkig was het maar een half uurtje voordat de wekker zou gaan, dus vooruit uit bed en aankleden.
We gingen eerst naar het brandweer museum, waar een goede man ons vertelde dat coney island eigenlijk konijnen-eiland heette, maar dat het inmiddels coney island is geworden. Grappig. deze man vond het interessanter om te vertellen over wat er allemaal van nederland was, en de invloed van nerderland in Amerika, dan iets te vertellen over het museum. Vond ik niet erg, ik vond het erg leuk om te horen wat de goede man allemaal van Nederland wist.
Vervolgens gingen we naar een politie-winkel, waar Gerard omdat hij bij de Nederlandse politie zit, ook het een en ander mocht kopen. Gelukkig had hij zijn politie i.d. bij zich.
Toen zagen we een miracel, de zon!!! jawel, de zon doet het nog. wij maar denken dat hij uitgewerkt is...?
Dus snel beslissen.... en als de wiedeweer naar de empire state buiding. We wilden net alle mensen bedanken voor het harde duimen (bij deze) toen..... (ja het kan ook echt niet anders met ons geluk) er een vogel op Gerards hoofd poepte....
Echt waar..... hoeveel pech kan een mens hebben???????? voordeel is wel dat we dan denken het kan niet erger dan dit.
Dus naar het hotel, wassen en weer snel terug.
En wat een geluk. het uitzicht was erg mooi, droog en zelfs een aardige temperatuur.
Omdat we nog een paar dingen wilden doen: - ferry naar vrijheidsbeeld, en central park. gingen we met de metro de kant van de ferry op.
En alsof heel Amerika ons hier niet wil hebben............ de regen gutst uit de lucht, het is gewoon noodweer te noemen..... het kan dus altijd erger.
op de ferry gaan zou echt niet tof zijn nu, niet alleen zou je tot op je onderbroek nat worden, ziek worden en omgeblazen worden, je zou ook geen uitzicht hebben op het vrijheid beeld.
Inmiddels zijn we het hier helemaal zat. We hebben lang geprobeerd de moed er in te houden, maar het houd hier op.
Het is echt niet leuk om hier te zijn op dit moment. We zien er zo naar uit om morgen door te vliegen naar Florida!, en nu maar hopen dat de regen hier blijft...

maar met ons geluk weet je maar nooit.......

geen foto's vandaag, we hebben er echt even geen zin in nu. we gaan even liggen en de koffer inpakken. Oh, online inchecken ging ook al niet..... een half uur aan de telefoon gezeten met iemand van de vluchtmaatschappij, maar ook hij kon er niet uitkomen. morgen dus maar vroeg vertrekken en alles op het vliegveld regelen.

tot morgen, vanuit het hopelijke zonnigen warme florida.

' The big apple' ....?

Hallo allemaal,

Inge ligt op bed TV te kijken. Ze heeft geen zin om een blog te schrijven, dus dan doe ik het maar. Momenteel zit ik op een oncomfortabele stoel aan een kleine tafel onder het genot van stadse geluiden na te denken over vandaag. Het was weer een vermoeiende dag waarbij onze voeten veel te lijden hadden... Ach ja, dat hadden we kunnen weten natuurlijk... Maar genoeg over de vermoeide voeten en de zere spieren. Wat hebben we vandaag allemaal gedaan?

Vanmorgen hebben we eerst uitgeslapen, tenminste, dat was alleen van toepassing op mij. Inge was al lang klaar wakker. We hebben eerst een plannetje gemaakt en zijn er op uit gegaan. Via de metro (letterlijk om de hoek) zijn we naar Harlem gegaan om daar de Chapel of St. John the Divine te bezoeken. Na het uitstappen bij de metro kwamen we voor ons gevoel in een andere wereld uit. Het verkeer was minder gehaast, het was rustiger en geen hoge gebouwen. Heel typisch allemaal. Zo zagen we ook onze eerste schoolbus en een benzinestation... Na de Subways te hebben bezocht met een medewerker die dacht dat we Duits spreken in Nederland gingen we naar de Chapel. Wat een gigantisch gebouw. Zeker niet de mooiste, maar wel super groot. Eenmaal binnen bleek er een grote bijeenkomst te zijn voor afgestudeerden. Jammer, maar helaas...

Eenmaal weer buiten leek het er even op dat de lucht wat begon op te klaren. Hierop zijn we direct de metro ingesprongen om richting de Empire State Building te gaan. Eenmaal daar aangekomen zakte de moed al gelijk in de schoenen. De bovenzijde was totaal niet te zien, net als voorgaande dagen... Flink balen dus. Het ziet er naar uit dat het ons niet gegund is om New York van bovenaf te zien... Wel was het droog en we besloten naar de Brooklyn Bridge te gaan. We zijn deze overgelopen en hebben wat foto's gemaakt.

Hierna zijn we weer met de metro terug gegaan naar de binnenstad. Hier hebben we de Public Library bezocht. Wat een groot en mooi gebouw zeg! Inge zag ook direct wat bekende locaties uit Sex and the City.
Na dit bezoek waren we zo vermoeid dat we naar het hotel zijn gegaan om bij te komen...
Na een lekkere douche besloten we naar Planet Hollywood te gaan om te eten. Het was lekker rustig en we werden snel geholpen... Later bleek de service zodanig snel te zijn dat de hoofdgerecht al werd geserveerd terwijl de borden van het voorgerecht nog op tafel stonden... Ach ja, het zal daar ook wel massaproductie zijn. Na ons etentje (wat Inge niet op kreeg ivm de hoeveelheid) zijn we nog even naar Times Square gegaan. Hier kwamen we onder andere The Naked Cowboy tegen en deze andere maffe gast... Met hem moest ik wel op de foto. Tijdens de foto hem nog even verteld dat ik uit Nederland kwam en we wiet overal legaal kunnen krijgen. Hierna hem jaloers achtergelaten en nog wat dingen gekocht...

Straks nog even wat dingen plannen voor morgen. Iedereen bedankt voor het duimen en een verzoekje nog even door te gaan. Ik hoop zo ontzettend dat we nog even op The Empire State Building kunnen staan. Dat zou mijn week alsnog helemaal goed maken... Het is anders wel een zure appel zo... een zure Big Apple.... Bedankt voor het lezen en tot morgen!

we "durven" bijna niet te klagen... deel 2 van de dag.

Gisteren na het opfrissen en opwarmen zijn we weer op pad gegaan.
We zijn begonnen bij  St. Patricks Cathedral. Deze kerk liet grote indruk achter. Niet alleen omdat de kerk zo groots en gedetailleerd is, maar ook vanwege de vele zwervers die hier steun en geloof zoeken.
Ik moet zeggen dat ik erg veel moeite heb met het zien van deze mensen, ik ben zelf nogal een wereldverbeteraar en zodra ik deze mensen zie, ben ik in staat om al mijn geld weg te geven.
In Nederland behoren wij echt niet tot de rijke klasse, maar als je hier bent en je ziet zoveel mensen op straat slapen, dan waardeer je zoveel meer wat je hebt. Dan weet je weer dat geld eigenlijk niet waard is, maar dat je omgeving des te meer waard is.
Veel kan ik niet doen voor deze mensen, daar ben ik in mijn eentje te "klein" voor. Dus heb ik iets aan de kerk gedoneerd, in de hoop dat zij meer kunnen betekenen in de steun naar deze mensen toe.
Vaak is het geloof (voor mij persoonlijk dan) al genoeg steun voor mensen om door te gaan.

Daarna zijn we door gelopen naar Harry potter the exhibition,
Een feestje voor mij, want ik vind Harry potter geweldig. Alle boeken gelezen, als het laatste deel uit is, begin ik weer van voor af aan, en alle films gezien. Hier loop je door hallen waar alle attributen en kledij zijn uitgestald. Het is echt waanzinnig gaaf om te zien. Het is gewon alsof die verhalen echt zijn gebeurt. Bij het zien van Ron's bed zij Gerard: ze doen alsof het echt gebeurt is, maar voor mij was het ook alsof het allemaal bestaan heeft en bestaat. Geschreven brieven, wands, kledij, dobby, alles en iedereen was te zien en ik vond het prachtig. Helaas mochten we geen foto's maken. maar ook dat heb ik opgelost. of eigenlijk heeft mijn creditcard dat opgelost...
Op het einde zat een winkeltje....en ik kon het echt niet laten. Na mijn gebruikelijke twijfeluurtje " zal ik wel, zal ik niet" heeft Gerard maar even gezegd dat als ik twijfel ik het maar mee moet nemen.
Dus een fotoboek met foto's en uitleg van deze exhibition,
een boek met foto's en veel informatie over de films,
een gruzielement en een boekenlegger rijker.
mijn c.c. vond het niet zo leuk, het was nou niet allemaal lekker goedkoop, maar ik ben er zeer blij mee!
We hebben maar eens besloten om de volgende ochtend  (nu dus) eens lekker uit te slapen. Goed bedacht want om half 8 in de ochtend blijkt het hier zwaar te onweren. Dus we wachtten eventjes nog wat uurtjes, en gaan dan langzaam op pad.
Gerard ligt zelfs nog op een oor op dit moment 08:30 (geen idee hoe hij dit voor elkaar krijgt. ik ben klaar wakker.)

Vandaag gaan we op pad naar central park. hier hadden we nog niet alles gezien. 
afhankelijk van het weer zullen we misschien het museum of art doen.
we willen nog naar de new york fire museum, de juniors police equipment en de new york public libraby. 
Dus we zullen zien hoever we zullen komen. Genoeg te doen nog. 

Bedankt voor alle reacties. Tot lees.
groetjes Inge  en een slapende Gerard

we "durven" bijna niet te klagen...

..maar doen het toch...
wat een weer wat een weer.
regen = mee te leven
kou = mee te leven
wind = mee te leven
maar... die mist
die is onmogelijk.

foto: top of the rock.

gisterenavond tijdens de opklaring zijn we snel naar buiten gegaan. helaas bleek het van zeer korte duur want daar kwamen de volgende buien en mist alweer opzetten.
dus we hebben besloten om naar madame tussauds te gaan, erg grappig allemaal, ook kwam mijn gebruikelijke intelligentie weer om de hoek zetten " Gerard ga jij maar even met cher op de foto" het was dus Tina Turner.....

En denk maar niet dat ik me schaam hoor hahaha, ik geef de vermoeidheid en lange dagen de schuld.
Ook nog even op pad naar toys 'r us, jeetje wat een grote winkel. alles is geweldig hieraan. echter een tegenvallertje, van alles hebben ze honderden spullen, maar van puzzelen hebben ze hier denk ik nog nooit gehoord. al zag ik op de website wel erg veel keuze staan.
De lego Pirates heeft een korting van 20 procent op alle sets. dus gerard gaat hier vast en zeker toeslaan en de schappen leeg halen.
daarna lekker naar bedje gegaan, en geslapen als een roos. zelfs een uurtje later wakker geworden, om half 8.

vol goede moed opgestaan, alleen het weer is zo slecht dat de moed wel een beetje in de schoenen zakt.
het scheelt dat er veel binnen te doen en te bezichtigen is, maar gerard keek al jaren hiernaar uit. dus het is een flinke domper.
Vandaag zijn we naar het politiemuseum geweest, errug leuk! we mochten zelfs in een cel plaats nemen.

 

verder zijn we naar wall street geweest, natuurlijk naar ground zero waar ze al druk bezig zijn met het bouwen van de freedom tower. Ook zijn we naar de wtc memorial geweest, en dat was zeer indrukwekkend.daar ga ik zeker geen woorden aan besteden, want die doen zeker tekort aan het gevoel wat je daar krijgt.

groetjes inge en gerard

Wederom een vreemde dag in een vreemde stad...

Dag alle lieve meelezers,

Wat een heerlijke nacht! we zijn als een blok in slaap gevallen, ik werd even om half 4 wakker, maar kon daarna moeiteloos weer verder slapen. om half 7 waren we echter beide wakker, en dachten we dat het wel een goed plan was om eruit te gaan
Lekker alles gepakt, ontbeten en daar gingen we vol goede moed.
Alleen toen we een stap buiten de deur deden dachten we....."shit" de regen plensde uit de hemel. Lekker jammer dan, want we gaan toch echt naar buiten. plu en poncho gekocht en lopen maar.
met dank aan calypso voor de tip over de kabel, hebben we mooi een kabeltje gescoord. Vandaag komen we alweer iets vriendelijkere amerikanen tegen, zou het weers- afhankelijk zijn? Goed vrolijk op pad richting central park want de regen was even gaan liggen. Het was er erg druk vanwege een marathon voor AIDS, dus toen het weer begon te druppen zijn we doorgegaan naar The national museum of history.

Erg mooi om te zien allemaal, moe en voldaan liepen we naar buiten waar we de metro instapten om lekker even naar het hotel terug te gaan om ons op te frissen.
Dus lekker in bad, foto's op de laptop zetten en even een blogje plaatsen. Zo dadelijk gaan we weer op pad. ik heb geen idee waarheen haha, dat laat ik even aan Gerard over. We wilden graag top of the rock doen of the empire state building, echter is het weer zo slecht dat je niet eens de wolkenkrabbers kunt zien, want die staan letterlijk in de regenwolken.
zoveel te zien en te beleven, we raken al iets meer gewent hier, het blijft natuurlijk erg vreemd alsof je in een film loopt, maar klein voel ik me niet. Dat had ik wel verwacht.
Bedankt voor alle reacties, is erg leuk om te lezen.

P.S van Gerard: foto's volgen zsm, de zon schijnt momenteel, dus we gaan er nog even op uit.